ఆ కారుమేఘం కనులనిండా ఇంత నీరు నింపి పోయింది
తొలకరికేనాడూ నే పులకరించలేదనేమో
ఆ చల్లగాలి ఒళ్లంతా ముళ్ళు గుచ్చి పోయింది
ఆసాంతం తాకి పలకరించినా నే తనకేనాడూ బదులీయలేదనేమో
చెంత చేరిన పరిమళాన్ని నే నేనాడు ఆస్వాదించలేదనేమో
ఆ వెన్నెల నను నిలువనీయడం లేదు
క్షణమైనా నే నేనాడు తన ఝరిలో తడవలేదనేమో
తెలియక చేసిన తప్పులని నను మన్నించక
ఇంత కక్ష నా పై న్యాయమా
ఓ ప్రకృతి శ్రావణానికై నిరీక్షించే నను
ఇకనైనా కనికరించవా ..
No comments:
Post a Comment